Kunst uit Katwijk
Katwijk schildersdorp
De aantrekkingskracht van Katwijk aan het einde van de 19de eeuw voor schilders was duidelijk. De kust, de zee en de vissers hadden kunstenaars altijd geinspireerd. Veel schilders uit de Haagse school, maar ook buitenlanders trokken naar Katwijk om daar te schilderen.
Aan de boulevard pronkten juwelen van hotels en strandvilla’ s. Bovendien ontwikkelde Katwijk zich rond de eeuwwisseling tot een kunstenaarsdorp pur sang. Eerst was die rol weggelegd voor Scheveningen, maar nadat een hevige storm in 1894 een groot deel van de vissersvloot had vernield nam de overheid het besluit tot aanleg van een haven, golfbrekers en kademuren. Het was gedaan met de zo romantische Haagse School-impressie van vissersschuiten, gemeerd langs de in pasteltinten als roze en lichtblauw vervloeiende kustlijn.
In 1902 bloeide het kunstenaarsleven in Katwijk. Het onbedorven vissersleven trok al vele jaren kunstenaars naar het kustplaatsje, waar de bomschuiten nog door paarden op het strand getrokken werden en waar mondaine vakantiegangers nog geen bezit van het dorp genomen hadden.
Kunstenaars uit vele landen namen ‘s zomers hun intrek in hotels, pensions en bij particulieren. Er waren er die aan de boulevard een huis huurden of lieten bouwen. In Katwijk vestigden zich belangrijke, nationale en zelfs ver buiten de landsgrenzen bekende schilders als Jan Toorop, Willy Sluiter, B.J. Blommers en G.A.L. Munthe. Zij namen de organisatie op zich om de Visscherij-Tentoonstelling, die anders uitsluitend zou bestaan uit realia als scheepsmodellen en netten, van een artistiek elan te voorzien. Ze nodigden ook tal van andere zee- en havenschilders uit. Sommigen lieten er later een atelier bouwen, anderen verbleven er tijdelijk in hotels of pension.
Tussen 1880 en 1920 was Katwijk de vissersplaats waar vele schilders werk en inspiratie opdeden. Toen na 1920 de bomschepen van het strand verdwenen, verlieten ook de schilders het dorp. Heden ten dage is er het Katwijks museum. En de kerk, vaak geschilderd, staat er nog steeds, met zwarte pannen in plaats van rode.
Aan de boulevard pronkten juwelen van hotels en strandvilla’ s. Bovendien ontwikkelde Katwijk zich rond de eeuwwisseling tot een kunstenaarsdorp pur sang. Eerst was die rol weggelegd voor Scheveningen, maar nadat een hevige storm in 1894 een groot deel van de vissersvloot had vernield nam de overheid het besluit tot aanleg van een haven, golfbrekers en kademuren. Het was gedaan met de zo romantische Haagse School-impressie van vissersschuiten, gemeerd langs de in pasteltinten als roze en lichtblauw vervloeiende kustlijn.
In 1902 bloeide het kunstenaarsleven in Katwijk. Het onbedorven vissersleven trok al vele jaren kunstenaars naar het kustplaatsje, waar de bomschuiten nog door paarden op het strand getrokken werden en waar mondaine vakantiegangers nog geen bezit van het dorp genomen hadden.
Kunstenaars uit vele landen namen ‘s zomers hun intrek in hotels, pensions en bij particulieren. Er waren er die aan de boulevard een huis huurden of lieten bouwen. In Katwijk vestigden zich belangrijke, nationale en zelfs ver buiten de landsgrenzen bekende schilders als Jan Toorop, Willy Sluiter, B.J. Blommers en G.A.L. Munthe. Zij namen de organisatie op zich om de Visscherij-Tentoonstelling, die anders uitsluitend zou bestaan uit realia als scheepsmodellen en netten, van een artistiek elan te voorzien. Ze nodigden ook tal van andere zee- en havenschilders uit. Sommigen lieten er later een atelier bouwen, anderen verbleven er tijdelijk in hotels of pension.
Tussen 1880 en 1920 was Katwijk de vissersplaats waar vele schilders werk en inspiratie opdeden. Toen na 1920 de bomschepen van het strand verdwenen, verlieten ook de schilders het dorp. Heden ten dage is er het Katwijks museum. En de kerk, vaak geschilderd, staat er nog steeds, met zwarte pannen in plaats van rode.
Verwante links:
